De reddingsboei

Precies bovenop de Immer Weiterbrug prikte de zon ineens langs een bijzonder donkere wolk; als een watervlugge spits die de centrale verdediger op het verkeerde been had gezet. Iemand die naast me fietste riep dat als de zon zou blijven schijnen Go Ahead vanavond zeker ging winnen. Dat leek me op dat moment, op die hoogte, volkomen logisch. Maar in de onvermijdelijke afdaling stak de wind weer op en trok het zwerk snel dicht.

Onlangs liep ik over een verlaten Brink. Regen, wind en kou hadden zelfs de grootste volhouders van de terrassen naar binnen geranseld. Het weer was nog beroerder dan de economie. Er was geen enkele aanleiding, toch probeerde ik me opeens hier een vol plein voor te stellen; een podium voor de Waag, bier en braadworst, dansende spelers op opzwepende beats en een hotemetoot met een microfoon die probeert boven het lawaai van de menigte uit te komen. Maar toen ik een gehaaste fietser in een regenpak moest ontwijken was het beeld alweer verdwenen.

Wat doet 17 jaar voetballen in de eerste divisie met een voetbalclub die beter gewend was? Grote sponsors haken af, je krijgt de business-seats niet meer gevuld. Je klanten voor de zoveelste keer trakteren op TOP Oss of heet het nu weer anders? Dubieuze makelaars komen spelers aanbieden met een nog dubieuzere carrière. En soms hap je toe, in arren moede, we kunnen immers nog wel een aanvaller gebruiken … 

De begroting moet omlaag. Je slankt de organisatie af, en nog eens totdat je eigenlijk geen mankracht meer hebt voor de meest elementaire zaken als commercie en communicatie. Het stadion moet gemoderniseerd maar het geld ontbreekt. Welke kant kun je nog op? Een vicieuze cirkel dreigt je naar beneden te trekken, naar de harde, meedogenloze bodem van het betaalde voetbal. Als een vermoeide zwemmer die de reddingsboei steeds verder uit het zicht ziet verdwijnen. 

Maar dan opeens, was daar toch het wonder. De competitie was al bijna afgelopen. Plaats zes het hoogst bereikbare. Dat viel wat tegen maar op het veld gebeurde het opeens. Spelers vonden elkaar steeds beter, linies sloten aan, iedereen leek topfit, verdwaasde tegenstanders stonden erbij en keken er naar. Op deze reddingsboei stond weliswaar het lelijke Play Offs maar hij dreef opeens vlakbij, bijna al te pakken. Nieuw krachten kwamen los bij alles en iedereen.

Om half negen is het afgelopen. Op het scorebord staat 3-0. 3-0! Tegen Volendam godbetert. Ondanks de regen. Maar nu schijnt de zon. Er volgt een ontlading op de handrem in het volle stadion, het veld wordt alvast bestormd. Iemand waarschuwt dat je de huid niet moet verkopen voordat je de beer geschoten hebt.

Nog negentig minuten. En dan pakken, die reddingsboei. En niet meer loslaten. Ze komen zelden zo dichtbij.

Bal na