DVV Go-Ahead 1902-1910

Categorie: 
Go Ahead

Met betrekking tot de oprichting van Go-Ahead zijn er eigenlijk alleen maar bronnen uit de tweede hand, in de vorm van verhalen van mensen die er jaren later op terugkijken. Harde bewijzen voor de precieze gang van zaken zijn er niet.

In de dagen vlak voor Sinterklaas van het jaar 1902 zouden Leo zur Kleinsmiede en Karel Hollander op het idee gekomen zijn een voetbalclub op te richten. Samen met enkele vriendjes, onder wie Karels jongere broer Hartog Hollander, voegden ze de daad bij het woord en kochten een bal.

Eerste naam: Be Quick

Leo zur Kleinsmiede (ook bekend als Leo Rensman) was een neefje van J.H. Rensman, het hoofd van school H in de Bagijnenstraat. Rensman was ook secretaris van de Deventer afdeling van de Volksbond tegen Drankmisbruik. De feitelijke oprichtingsvergadering van de nieuwe voetbalclub zou dan ook, op 2 december 1902, in een van de zalen van de Volksbond gehouden zijn. De naam van de club werd Be Quick, en het tenue bestond uit rood-wit gestreepte shirts en zwarte broeken. Leo zur Kleinsmiede werd voorzitter, Karel Hollander secretaris en penningmeester.

Be Quick 1902
De oudst bekende foto van Go-Ahead, van uiterlijk 1905. De club heette toen nog Be Quick,
en speelde in rood-wit gestreepte shirts en zwarte broek.

Staande (van links naar rechts): H. Koopman, A. Denkers, H. Hollander, M.J. Polak, en J. Michels
Knielend: J.W. Kolkman, W. Langelaar, L. Kleinsmiede. Liggend: G. Michels, K. Hollander, D.J. Meijer

Enkele weken na de oprichting traden ook Moos Polak en Dirk Meijer als leden toe. Nog weer enkele weken later volgden, afkomstig van het spoedig opgeheven clubje Volharding, onder anderen Antoon (Toon) Denkers en Simon Frankfort. Dit viertal zou zich, behalve als speler in de beginjaren, later ook als bestuurslid zeer verdienstelijk maken voor Go-Ahead. Hartog Hollander werd, onder zijn gewijzigde voornaam Han, in de jaren ’20 en ’30 een nationale beroemdheid als sportjournalist (onder meer bij De Telegraaf) en radioreporter. Vanaf 1928 tot aan de Tweede Wereldoorlog was hij, voor de AVRO-radio, de eerste en vaste verslaggever van de interlands van het Nederlands elftal.

Be Quick was een van de eerste volksclubs in Nederland en beschikte niet over een eigen veld. Om te spelen kon het af en toe terecht op het veld van UD op de Ossenweerd, aan de overkant van de IJssel. UD was in 1875 als cricketvereniging ontstaan, maar speelde op het moment van ontstaan van Be Quick ook als voetbalclub al enkele jaren in de Eerste Klasse van het NVB-district Oost, toen het hoogste niveau.

Eerste medaille

Na een aantal vriendschappelijke wedstrijden trad Be Quick voor het seizoen 1903-1904 toe tot de Apeldoornse Voetbalbond. Het eindigde daar als tweede en ontving daarvoor een zilveren medaille, zeer waarschijnlijk de eerste prijs uit de clubgeschiedenis. De medaille werd enige tijd tentoongesteld in het gebouw van de Volksbond aan de Polstraat. Het jaar daarop stapte Be Quick over naar de Zutphense Voetbalbond. Ook hier werd het tweede (in een competitie met zes clubs).

De naam Go Ahead en rood/geel

Voor het nieuwe seizoen 1905-1906 werd Be Quick toegelaten tot de Nederlandsche Voetbalbond (NVB). Het werd ingedeeld in de Tweede Klasse van het district Oost. Omdat er in Zutphen al een club met de naam Be Quick was, moest de Deventer nieuwkomer zijn naam wijzigen. Hartog Hollander zou toen de naam Go-Ahead bedacht hebben, zijn broer Karel de kleuren rood-geel.

Spelen in Diepenveen.....

Begin 1906 verhuisde Go-Ahead naar een nieuw terrein in Diepenveen, aan de Halve Maan. Het veld had, behalve de situering in Diepenveen, nog enkele nadelen. Go-Ahead ontving nauwelijks recettes, omdat toeschouwers vanaf de openbare weg langs het veld de wedstrijd gemakkelijk gratis konden volgen. Ook liep er een sloot precies langs de zijlijn, waardoor het voetballen er niet prettiger op werd.

....en aan de IJssel

In 1908 keerde Go-Ahead alweer terug naar de Ossenweerd. Nu kwam de club terecht aan de zijde ten noorden van de spoorbrug, en dus aan de andere kant van de brug dan waar UD nog altijd speelde. In 1909 kreeg Go-Ahead daar toestemming voor het plaatsen van een houten kleedkamertje.

Het eerste seizoen in de NVB eindigde Go-Ahead op de laatste plaats. Daarna ging het ieder jaar een beetje beter, en in 1910 behaalde Go-Ahead zelfs voor het eerst een kampioenschap. In de aansluitende competitie tegen de overige kampioenen van de Tweede Klasse (met als inzet promotie naar de Eerste Klasse) eindigde Go-Ahead als tweede, achter ODO uit Arnhem. Daardoor bleef de club in de Tweede Klasse.